Repetitive Strain Injury, beter bekend als RSI, is één van de bekendste beroepsziekten in Nederland, maar het is zeker niet de enige. De Hoge Raad bevestigde op 12 juni 2026 in een RSI-zaak dat een werkgever aansprakelijk kan zijn voor een beroepsziekte van een werknemer — ook als die werknemer een aangeboren aandoening heeft. Die uitspraak raakt niet alleen werkgevers in kantooromgevingen. Wie als MKB-werkgever nadenkt over zijn aansprakelijkheidsrisico’s, doet er goed aan het bredere plaatje van beroepsziekten in beeld te brengen.
De zaak: RSI als vertrekpunt
Op 12 juni 2026 verwierp de Hoge Raad het cassatieberoep van EBN B.V. (ECLI:NL:HR:2026:910). De werknemer had RSI-klachten ontwikkeld door zijn arbeidsomstandigheden en stelde zijn werkgever aansprakelijk op grond van artikel 7:658 BW. EBN voerde aan dat het causaal verband ontbrak, mede omdat de werknemer leed aan een aangeboren aandoening. Het Hof Arnhem-Leeuwarden had dat verweer verworpen (ECLI:NL:GHARL:2025:281), en de Hoge Raad liet dat oordeel zonder nadere motivering via artikel 81 lid 1 RO ongewijzigd staan. Dat betekent: er waren geen rechtsvragen die nadere uitleg vereisten. Het recht op dit punt is duidelijk genoeg.
Het wettelijk kader: artikel 7:658 BW
Artikel 7:658 BW verplicht de werkgever een veilige arbeidsomgeving te bieden. De bewijslast is voor werkgevers zwaar: zodra de werknemer aantoont dat hij schade heeft geleden in de uitoefening van zijn werkzaamheden, moet de werkgever bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan. Lukt dat niet, dan is aansprakelijkheid in beginsel een gegeven.
Bij RSI — maar evenzeer bij andere beroepsziekten — speelt de zogenoemde multicausaliteit een centrale rol. Klachten ontstaan zelden door één enkele oorzaak. Een zwakke constitutie, privéfactoren of een aangeboren aandoening kunnen meespelen. De Hoge Raad heeft echter herhaaldelijk bevestigd dat dit de werkgever niet bevrijdt: ook wie een kwetsbare werknemer in dienst heeft, blijft verantwoordelijk voor het voorkomen of beperken van schade die door de arbeidsomstandigheden wordt uitgelokt of verergerd.
RSI is niet de enige beroepsziekte
RSI verdient de aandacht, maar is slechts één categorie binnen het bredere spectrum van beroepsziekten waarvoor werkgevers aansprakelijk kunnen worden gehouden. Andere voorbeelden die in de praktijk regelmatig tot aansprakelijkheidsprocedures leiden zijn onder meer gehoorschade door langdurige blootstelling aan lawaai — relevant voor werkgevers in de bouw, industrie of horeca — longaandoeningen door blootstelling aan stof, asbest of chemische stoffen, huidaandoeningen door contact met irriterende of allergene stoffen, en psychische beroepsziekten zoals een burn-out veroorzaakt door structureel te hoge werkdruk. In al deze gevallen is de juridische logica dezelfde: zorgplicht, bewijs van naleving, en bij ontbreken daarvan aansprakelijkheid.
Voor het MKB is dit extra relevant omdat de risico’s per branche sterk verschillen. Een administratiekantoor heeft vooral te maken met beeldschermrisico’s; een schildersbedrijf met oplosmiddelen en stof; een horecaondernemer met lawaai, fysieke belasting én werkdruk. De specifieke aard van uw bedrijfsvoering bepaalt welke beroepsziekterisico’s u als eerste in kaart moet brengen.
Voorkomen is beter dan procederen. Wilt u weten of uw organisatie voldoet aan de wettelijke zorgplicht of heeft u vragen over werkgeversaansprakelijkheid bij beroepsziekten? Neem dan contact op met de ondernemingsjuristen van The Legal Company via info@thelegalcompany.nl of 020-345 0152.
Blog van onze arbeidsrecht expert mr Bente Brouwer.
